Peking (Beijing)

 

Zabranjeni grad, Letnja carska palata, Hram Neba, i pekinška patka

 

 

 

Iako su začeci naselja na mestu Pekinga postojali i pre tri hiljade godina, prvi savremeni grad na ovom mestu osnovao je 1264. mongolski vladar Kublaj-kan, unuk Džingis-kana, čovek koji je okupirao Kinu i osnovao dinastiju Juan (Yuan), prvu stranu dinastiju na tlu Kine. Za vreme vladavine Kublaj-kana, Peking, tada – Dadu, ili Khanbaliq (“grad kana”), prvi put je proglašen za prestonicu. Zanimljivo je da današnji plan centralnog dela grada, kao i generalni raspored saobraćajnica, potiču iz tog vremena. Čuveni Venecijanac Marko Polo, živeo je i služio na pekinškom dvoru Kublaj-kana skoro 17 godina. U Kinu je stigao sa ocem i stricem 1275. godine kada mu je bilo 21, i ostao je u službi mongolskog cara do 1292. godine. Tokom boravka na dvoru, Polo je putovao po carstvu kao specijalni izaslanik vladara i administrator. Kada je 1292. godine ostareli Kublaj-kan preminuo, zabrinuti za svoju bezbednost i sudbinu bogatstva koje su stekli, Polovi su zatražili dozvolu da odu, i 1295. godine stigli su nazad u Veneciju. Po povratku u Evropu, dok je bio zatočen u Đenovi, Marko je pisao sećanja na život u Kini, koja su pretočena u knjigu “Putovanja Marka Pola”. Italijanima je doneo prve priče o životu u Kini, i verovatno je bio jedan od prvih Evropljana koji su prestavili kineske nudle – špagete, i sladoled, po čemu je Italija danas poznata. U eri srebrnjaka, pričao je sunarodnicima da se Kinezi kupaju svakog dana, i da na dvoru Kublaj-kana koriste papirni novac, prvi put izmišljen i korišten u Kini tokom 7. veka, za vreme dinastije Tang (618–907). Kako bi izbegli veliki teret i opasnost nošenja velikih količina bakarnih novčića, kineski trgovci izdavali su privatno štampane menice ili potvrde o depozitu. Zbog priča koje su smatrali nemogućim, postao je predmet podsmeha i dobio nadimak “Marco, il millione” (u slobodnom prevodu: Marko, milion laži). Pre nego što je 1324. umro, Marko je na samrtnoj postelji navodno rekao: “Nisam ispričao ni polovinu onog što sam video”.

 

 

Tekst i fotografije zaštićeni su Zakonom o autorskim i srodnim pravima: Službeni glasnik Republike Srbije, br. 104/2009 i 99/2011. Nije dozvoljeno kopiranje, niti objavljivanje teksta, delova teksta, i fotografija, bez dozvole autora (Ivana Dukčević)

 

 

 

Jedan od dva međunarodna aerodroma u Pekingu – Beijing Capital International Airport (PEK) na koji smo sleteli. Na koji aerodrom ćete sleteti, zavisi od aviokompanije kojom letite. Mi smo leteli sa Air China . O aerodromu i formalnostima prilikom ulaska u zemlju, u postu ▶️ KINA – Opšte informacije © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Karte za metro u Kini, prodaju se isključivo kao pojedinačne, u automatima u podzemlju stanica, i koštaju između 0,5 i 1 evra, u zavisnosti od dužine vožnje i presedanja. Prilikom kupovine, važno je znati liniju koja vam je potrebna, i naziv krajnje stanice. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

Peking – široki bulevari, čiste ulice i metro, novogradnja, soliteri (niži od onih u Šangaju)… Osim nekoliko značajnih, istorijskih mesta (UNESCO) koje bi neizostavno trebalo posetiti, prestonica Kine nije ostavila preveliki utisak © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

Jedna od centralnih saobraćajnica u 24-milionskom Pekingu – 60% električnih automobila u Kini, i zabrana upotrebe sirene, čine život u centru podnošljivim. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Centralna železnička stanica Pekinga, jedna od ukupno 5 u prestonici © Ivana Dukčević

 

 

 

Najviša zgrada u Pekingu – CITIC Tower, ili China Zun, ima 109 spratova © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Trg Tjenanmen (ili Tjananmen), u prevodu „Kapija Nebeskog Mira“, centralni je trg Pekinga. Kako biste ušli na plato, potrebno je da nekoliko dana ranije putem interneta zatražite i dobijete dozvolu za pristup trgu (datum i okvirni sat)! Dozvola se dobija bez mnogo problema (podaci iz pasoša), i služi tome da vlasti uvek znaju ko je i kada ušao na trg, vrlo verovatno iz razloga da se ne bi ponovile čuvene studentske demonstracije iz 1989. godine. Trg je ograđen redovima zapreka (kao na trkama) i postoji 7 „ulaza“ (naziv, tj. broj ulaza dobićete mailom po apliciranju, po odobrenju ulaska). Ponekad, za ulaz na trg čeka se i više od dva sata (početkom juna, mi smo čekali oko 1 h). Na platou, sa 4 strane nalaze se: Mauzolej Mao Cedunga (ili Mao Ce Tunga), Narodni muzej, Velika sala naroda,  i veliki kompleks Zabranjenog grada (UNESCO). U središtu je Spomenik narodnim herojima. © Ivana Dukčević

 

 

 

Umetnički i istorijski, Narodni muzej, površinski je najveći muzej na svetu sa kolekcijom od preko 1,4 miliona predmeta u 48 izložbenih hala, i najbogatijom kolekcijom predmeta iz kineske istorije na svetu. Ispred muzeja je Spomenik narodnim herojima, obelisk podignut u slavu poginulim borcima revolucionarne borbe tokom 19. i 20. veka. © Ivana Dukčević

 

 

Mauzolej Mao Cedunga (ili Mao Ce Tunga), čuvenog predsednika politbiroa Komunističke partije Kine počev od 1943. godine, i predsednika Komunističke partije Kine (1945–1976). Iako je Mao želeo da bude kremiran, politbiro je nakon njegove smrti doneo odluku da njegovo telo bude balzamovano. Prvog oktobra 1949, Mao Cedung je na trgu Tjenanmen proglasio osnivanje Narodne Republike Kine, te se na ovom mestu i danas obeležava godišnjica ovog događaja. © Ivana Dukčević

 

 

 

Velika sala naroda – zdanje koje se koristi za zakonodavne i ceremonijalne aktivnosti vlade Narodne Republike Kine, gde se održavaju sednice Nacionalnog narodnog kongresa, kineskog zakonodavnog tela, i zasedanja Kineske narodne političke konsultativne konferencije, političkog savetodavnog tela. © Ivana Dukčević

 

 

Na trgu Tjenanmen, i ne samo ovde, kamere u gradovima Kine snimaju posetioce i beleže svaku aktivnost koja nije u skladu sa pravilima: bacanje đubreta, pljuvanje, nedolično ponašanje, i ne-daj-bože demonstracije. © Ivana Dukčević

 

 

 

Pripadnice jedne od 56 zvanično priznatih, nacionalnih manjina u Kini © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

Ulaz u veliki kompleks Zabranjenog grada, mesto gde su kao u zlatnom kavezu, nekada živeli kineski carevi sa ženama, konkubinama, potomcima, i dvorskom svitom. Danas na ulazu u kompleks stoji portret Mao Cedunga. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

Zabranjeni grad – prvo od četiri velika dvorišta: Hol Vrhovne Harmonije, a zatim slede: Hol Centralne Harmonije, Hol Očuvanja Harmonije, i bašta / Suvenirnica na ulazu (najbolja u Zabranjenom gradu!) / devojke odevene u tradicionalnu odeću, i čuvari koji paradiraju vojničkim korakom. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zabranjeni grad – drugo dvorište / tavanica od drveta – prilikom podizanja građevina, nekada davno u Kini u upotrebi nije bio vezivni materijal, niti su koristili eksere kao na Zapadu, već je svaka kuća prethodno bila napravljena iz specifičnih delova, koje su prilikom podizanja uklapali i spajali, nalik slagalici. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

Zabranjeni grad – osim stranih turista, veliki broj posetilaca Zabranjenog grada čine Kinezi, tj. Kineskinje koje se odevene u iznajmljenu, tradicionalnu odeću, i uz odgovarajuću šminku, na svakom koraku i u različitim pozama slikaju kako bi fotografiju postavile na društvene mreže. © Ivana Dukčević

 

 

Iz dvorišta Zabranjenog grada, vidi se finansijska četvrt Pekinga i najviša zgrada prestonice – CITIC Tower, ili China Zun © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zabranjeni grad – treće dvorište © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Dekorisativna kineska taihu stena © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

Zabranjeni grad – poslednje dvorište i bašta © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

Izlaz iz Zabranjenog grada © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Nekadašnji carski, danas gradski park Beihai

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Izašavši iz Zabranjenog grada, prošli smo pored kanala koji je zajedno sa odbrambenim zidinama nekada čuvao čitav kompleks. Ubrzo, stigli smo do gradskog parka Beihai, nekadašnjeg imperijalnog vrta. Podignut još u 12. veku, park se i danas smatra remek-delom kineskog baštovanstva, i najveći je očuvani park sa kineskom baštom u Kini. U parku se nalaze brojna istorijska zdanja – palate, hramovi i paviljoni, od kojih su neki dekorisani skulpturama od kineske taihu stene, dok centralno mesto zauzima veliko jezero sa Ostrvom cveta žada, i jezerskim kanalima. © Ivana Dukčević

 

 

 

Stara četvrt Hudong

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nakon šetnje pored jezera, krenuli smo u obilazak obližnje, stare četvrti Hudong, jedinog kvarta u Pekingu koji nakon pada carstva, nove vlasti nisu srušile. U okruženju zidina carskog kompleksa, na ovom mestu u prizemnim kućama od tamno-sive cigle vekovima je živeo običan svet, koji je samo mogao da pretpostavi kako izgleda u njemu tada Zabranjenom gradu. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Hram Neba (UNESCO)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

U jugoistočnom delu centralnog Pekinga, nalazi se Hram Neba. Kompleks carskih, verskih građevina, podigut je u 16. veku, u isto vreme kada i Zabranjeni grad, kao najznačajniji religijski i ritualni objekat tokom vladavine careva dinastija Ming i Ćing, koji su na ovo mesto dolazili na godišnje ceremonije molitve Nebu, za dobru žetvu. Hramovi Suncu, Zemlji i Mesecu, kao i zdanja koja su služila da se u njima čuvaju predmeti koji su se koristili u svetim ritualima, tablice od žada, i muzički instrumenti za carske ceremonije, svi zajedno su deo Uneskove svetske kulturne baštine, opisani kao „remek delo arhitekture i pejzažne arhitekture, od velikog značaja za evoluciju jedne od najvećih svetskih civilizacija”. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Još južnije, u južnom predgrađu Pekinga nalazi se ogroman kompleks Letnje carske palate, rezidencije kineskih careva dinastije Ćing, koju čine vrtovi, parkovi i jezera. Sazidan je na obali jezera, uz prelepo šetalište, sa kojeg može da se vidi veliki, mermerni carski brod. Unutar kompleksa, nalazi se 60 metara visoko Brdo dugovečnosti, do kojeg vodi dugačko stepenište, jezero Kunming, i Most sa sedamnaest rupa. Na vrhu Brda dugovečnosti nalazi se hram, do kojeg su se nekada peli jedino budistički monasi. Danas se ovim strmim stepeništem penju posetioci, kako bi stigli na vrh u potrazi za savršenim kadrom koji se pruža sa vrha brda, i odakle preko krovova Letnje palate, pogled puca na veliko jezero. Arhitektura Letnje palate inspirisana je baštama južne Kine, i  mesto je preko 3000 kineskih, drevnih građevina, u kojima se nalazi kolekcija od preko 40.000 vrednih istorijskih relikvija iz različitih perioda istorije. Godine 1998, Unesko je Letnju palatu uvrstio na listu svetske baštine, kao remek-delo kineske pejzažne arhitekture izuzetne estetske vrednosti. Na kraju posete, zaplovili smo jezerom u jednom od drvenih brodova koji su sagrađeni kao kopije carskog broda, a kojim se danas prevoze posetioci.

 

 

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu © Ivana Dukčević

 

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu – mermerni carski brod © Ivana Dukčević

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu – pokriveno, drveno šetalište, podignuto je kako o vremenskim neprilikama, car i svita ne bi pokisnuli © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu © Ivana Dukčević

 

 

 

Pažljivom posmatraču neće promaći detalj na krovu jedne od građevina, koji se često sreće na strehama kineskih hramova i palata. Male statuete “zveri na slemenu krova“ koje nazivaju i “hodajućim zverima”, predstavljaju mitska bića čija je namena da štite od zlih duhova, sprečavaju požare na drvenim krovovima i svedoče o važnosti građevine. Broj figura na slemenu krova u direktnoj je vezi sa važnošću hrama, a statuete su poređane po specifičnom redosledu. Figura u pročelju koja jaše zmaja ili feniksa, poznata je kao „Besmrtnik koji jaše feniksa“, i neretko prikazuje istorijsku ili legendarnu ličnost, često princa koji je vesnik sreće ili simbol otpora pred nevoljom. Iza princa nalazi se Zmaj, simbol vrhovne carske moći i kraljevske porodice koji ima vlast nad vodom, čime sprečava požare u hramu. Osim zmaja, u nizu je i ptica feniks, koji, uparen sa zmajem, predstavlja prosperitet i sreću. Ponekad se u nizu nalazi i lav, oličenje hrabrosti, veličanstvenosti i moći, ali i morski konj, nebeski konj, i druga mitska bića. Verovalo se da ovi likovi iz kineske mitologije nose specifične blagoslove kao što su “disanje” oblaka, kontrola kiše, i da imaju moć da vide razliku između dobra od zla. Praktična upotreba ovih keramičkih, glaziranih figura bila je da pomognu sakrivanju krovnih žlebova i maltera, sprečavaju curenje vode, i osiguraju ivične pločice od jakih vetrova. © Ivana Dukčević

 

 

U kineskoj mitologiji, zmaj predstavlja prosperitet i sreću, mudar je, moćan, i prijateljski nastrojen, zbog čega Kinezi često dodiruju statue zmaja (statua zmaja u videu je sa planine Tianmen – „Nebeske kapije“ © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu – uspon stepeništem do vrha Brda dugovečnosti i hrama © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu – hram na vrhu Brda dugovečnosti © Ivana Dukčević

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu – zanimljiva kora drveta © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

Kompleks Letnje carske palate u Pekingu – jedan od nekoliko drvenih brodova za posetioce, koji su sagrađeni kao kopije carskog broda. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

Peking, na večeri sa mezetlukom i pekinškom patkom – u postu ▶️ Kineska kuhinja © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

U najpoznatijoj pešačkoj ulici Pekinga, Vangfuđing © Ivana Dukčević

 

 

 

U pešačkoj ulici Vangfuđing – Berza piva © Ivana Dukčević

 

 

 

Poslovnica Huawei u centru Pekinga, gde mogu da se vide i kupe mobilni telefoni i električni automobili © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

 

 

 

U pešačkoj ulici Vangfuđing, grupa žena i muškaraca, plesala je uz stranu muziku po unapred osmišljenoj koreografiji, dok je preko puta njih, druga grupa uglavnom žena, u tradicionalnim kostimima takođe plesala svoju koreografiju, uz tradicionalnu muziku koja je dopirala iz neobičnog kasetofona. U povratku ka hotelu, videli smo muškarca koji je izvodio još jednu lokalnu „vežbu“ – ritualno bičevanje – kirin bian (Qi Lin Bian), i Da Tuoluo, popularne kineske varijacije modernog fitnesa u kombinaciji sa borilačkim veštinama. © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

U pešačkoj ulici Vangfuđing – protestantska crkva i lokalni restorani u kojima je kineska kuhinja prilično drugačija od one koju poznajemo – naručila sam svinjetinu, i dobila žilav, iseckan svinjski želudac! O kineskoj kuhinji u Kini, u postu ▶️ Kineska kuhinja © Ivana Dukčević

 

 

 

 

 

Naplatna rampa za autoput u predgrađu Pekinga, prilaz aerodromu, i aerodrom © Ivana Dukčević