Peking (Beijing)

Kineski zid

Kineski zid dužine 21.196 kilometara, najduži je zid na svetu. U originalu, na njihovom jeziku Kinezi ga nazivaju “Zidom dužine 10.000 lija” (“li” je stara kineska jedinica mere dužine). Zid se prostire od planina Hušan i poluostrva Liaodong na severoistoku Kine (kod granice sa Severnom Korejom), sve to jezera Lop na zapadu, i od granice sa Rusijom na severu, do reke Tao na jugu. Prve pojedinačne deonice zida podignute su još u 7. veku pre nove ere, ali se njihova međusobna konekcija u odbrambene svrhe, pripisuje prvom kineskom caru Ćin Ši Huangu u 3. veku pre nove ere (istom onom koji je podigao mauzolej sa ratnicima od terakote). Tokom vekova, dužina zida je postajala sve veća, i poslednja deonica podignuta je u 17. veku za vreme dinastije Ming. Okružen vrhovima nevelikog planinskog gorja severno od Pekinga na nadmorskoj visini od 1040 metara, i gustom listopadnom šumom, Kineski zid izgleda mnogo lepše i grandioznije uživo, nego na bilo kojoj fotografiji ili snimku. Pre nekoliko godina, Kineski zid našao se na listi Novih sedam svetskih čuda, i deo je Uneskove svetske baštine. Najpoznatija svetska zabluda u vezi sa Kineskim zidom je da se vidi iz vasione, što nije istina.

Tekst i fotografije zaštićeni su Zakonom o autorskim i srodnim pravima: Službeni glasnik Republike Srbije, br. 104/2009 i 99/2011. Nije dozvoljeno kopiranje, niti objavljivanje teksta, delova teksta, i fotografija, bez dozvole autora (Ivana Dukčević)

Osim u odbrambene svrhe (protiv Huna, Mongola), Veliki zid imao je i ulogu granične kontrole – migracije i emigracije, i služio je za potrebe regulisanja trgovine, u svrhu naplate dažbina na robu koja se prevozila duž Puta svile. © Ivana Dukčević

Retka slika Kineskog zida bez posetilaca, za vreme nevremena sa gradom © Ivana Dukčević

Posle oluje, kada su oblaci krenuli da se razilaze, u daljini sam ugledala centar Pekinga, udaljen oko 50 – 60 km © Ivana Dukčević

Odbrambene karakteristike Velikog zida poboljšane su izgradnjom vojnih kasarni, karaula, garnizonskih stanica, uz mogućnost signalizacije (putem dima ili vatre), kao i činjenicom da je staza zida služila i kao transportni koridor. © Ivana Dukčević

Unutar jedne od kula na ovoj deonici zida, Kinezi su postavili panoe na kojima posetioci mogu da napišu poruku ili da se potpišu, i tako ovekoveče šetnju najdužim zidom na svetu

U blizini Pekinga postoje dve deonice Kineskog zida koje su otvorene za posetu, udaljene 65, tj. 80 kilometara od prestonice. Čuvene fotografije posetilaca koji se tiskaju na zidu koji se od velikog broja ljudi gotovo ne vidi, snimljene su na deonici Badaling. Najveći broj ljudi posećuje ovaj deo zida, jer se u blizini deonice Badaling nalaze grobnice careva dinastije Ming. Druga deonica zida u blizini Pekinga je Mutianju (Mutianyu), gde je šetnja zidom relaksirana zbog znatno manjeg broja posetilaca. Na putovanju Kinom, odlučili smo se za ovu deonicu. U ovom delu, deonica Kineskog zida prolazi u planinskom regijom sa gustom listopadnom šumom. Potrebna je solidna kondicija kako bi se zidom šetalo, jer se osim kratkih ravnih delova, najveći deo ove deonice zida pruža strmo uzbrdo i nizbrdo planinskog venca. © Ivana Dukčević